سعید درگاه‌پور | کارشناس حقوق بین‌الملل

جزایر ابوموسی، تنب بزرگ و تنب کوچک (جزایر سه‌گانه) و همچنین زرکوه و آریانا، بخش جدایی‌ناپذیر هویت تاریخی و امنیت ملی ایران‌اند. ایران از دوران باستان تا امروز بر این جزایر حاکمیت مستمر داشته و اسناد، نقشه‌ها و منابع حقوقی بین‌المللی این حاکمیت را تأیید می‌کنند.

ادعاهای امارات متحده عربی علیه این جزایر، بدون پشتوانه حقوقی و تاریخی است و بر پایه تحریف و اهداف سیاسی مطرح می‌شود. وظیفه ماست که از حق تاریخی ایران دفاع کنیم و حافظه تاریخی منطقه را پاس بداریم.

چرا ایران حق دارد؟

  • تملک تاریخی: ایران قرن‌هاست در این جزایر حضور داشته و فعالیت‌های اداری، اقتصادی و نظامی انجام داده است.
  • اعمال حاکمیت مؤثر: نصب پرچم، گشت‌های دریایی، ادارات محلی و فعالیت‌های اقتصادی نشانه‌های روشن اعمال اقتدار واقعی است.
  • جانشینی دولت‌ها و ثبات مرزها: بعد از خروج بریتانیا در ۱۹۷۱، این جزایر تحت کنترل ایران بوده و طبق حقوق بین‌الملل به ایران بازمی‌گردد.
  • احترام به تمامیت ارضی: ادعاهای امارات نقض منشور سازمان ملل و قواعد حقوق بین‌الملل است.

راه‌های دفاع از حق ایران

  • پژوهش و دانشگاه: مستندسازی تاریخی، ایجاد بانک اطلاعاتی دیجیتال، انتشار مقالات بین‌المللی.
  • رسانه و دیپلماسی عمومی: تولید مستند، نقشه‌های تعاملی، اطلاع‌رسانی بین‌المللی درباره تاریخ جزایر.
  • دیپلماسی حقوقی: ثبت یادداشت‌های رسمی در سازمان ملل و حضور فعال در کنفرانس‌های بین‌المللی.

جمع‌بندی
جزایر سه‌گانه، زرکوه و آریانا جزئی از خاک و تاریخ ایران‌اند و ادعاهای امارات هیچ پایه مشروعیت حقوقی ندارد. دفاع از این جزایر، صرفاً حفظ خاک نیست؛ دفاع از تاریخ، هویت و مشروعیت ملی ایران در خلیج فارس است.

سعید درگاه‌پور | کارشناس حقوق بین‌الملل